Alfabet rosyjski opiera się na pismach cyrylicy i głagolicy, które zostały opracowane z bizantyjskiej greki, aby ułatwić rozprzestrzenianie się chrześcijaństwa w IX i X wieku. Niektóre litery we współczesnym alfabecie rosyjskim wyglądają znajomo dla osób anglojęzycznych — Е, У, К, А — podczas gdy inne litery nie Alfabet został zmieniony i unowocześniony i nazywa się go grażdanką. Wielka reforma cyrylicy miała miejsca w XVIII wieku, kiedy rządził car Piotr Wielki. To właśnie on osobiście wprowadził swoje uwagi do alfabetu. Kolejna reforma miała miejsce w 1917 roku po rewolucji lutowej. Miała ona na celu uproszczenie zapisu: pisowni i cyrylica » alfabet greki. cyrylica » alfabet Rosjan. cyrylica » alfabet rosyjski. cyrylica » alfabet staro-cerkiewno-słowiański. cyrylica » alfabet używany do zapisu niektórych języków słowiańskich. cyrylica » alfabetyczne pismo słowiańskie. cyrylica » alfabetyczne pismo słowiańskie oparte na majuskule. cyrylica » azbuka Kaufman A., Gettys S., Wieda N. Rosyjski dla bystrzaków. Helion, 2010. — 310 s. Przygotowaliśmy dla Ciebie podręcznik napisany przez wybitnych lingwistów. Będzie on stanowił doskonały substytut każdego kursu językowego lub stanie się jego znakomitym uzupełnieniem. Z pewnością docenisz go, jeśli szukasz książki oferującej Językoznawcy są podzieleni: niektórzy uważają przejście na alfabet łaciński za krok w kierunku Europy, podczas gdy inni są zdania, że cyrylica nigdy nie była przeszkodą w komunikacji Ukrainy z Europą od czasów Rusi Kijowskiej. Polski jest oparty na alfabecie łacińskim, podczas gdy ukraiński jest oparty na cyrylicy. grażdanka » alfabet wprowadzony w rosji w 1708 r. przez cara Piotra wielkiego, będący modyfikacją cyrylicy. grażdanka » alfabet wschodniosłowiański. grażdanka » graficzna odmiana cyrylicy. grażdanka » rosyjski alfabet. grażdanka » rosyjski alfabet oparty na cyrylicy. grażdanka » Rosja. grażdanka » alfabet wprowadzony na Kilka informacji o alfabecie: Alfabet rosyjski nazywany jest Cyrylicą. Alfabet rosyjski składa się z 33 liter, w tym z: * 21 spółgłosek. * 10 samogłosek. * 2 znaków. я, ё, ю, е wymawiamy jak polskie [ja], [jo], [ju], [je]:np: язык (język), ёлка (choinka), юбка (spódnica), ехать (jechać) nK5RHK. Mini kurs języka rosyjskiego 1. Alfabet rosyjski-cyrylica Alfabet rosyjski-cyrylica, zawiera litery różne od alfabetu łacińskiego. Są to 33 litery, oznaczające sześć samogłosek (а, и, о, у, э, ы), cztery samogłoski „jotowane” (я, е, ё, ю), dwa znaki nie oznaczające żadnego dźwięku (ъ, ь) oraz 20 spółgłosek. Do nauki alfabetu polecam wierszyk „Алфавит” 2. Akcent w języku rosyjskim W języku rosyjskim akcent, w odróżnieniu od języka polskiego, jest ruchomy, tzn. może padać na różne sylaby w wyrazie. Jego miejsce może zmieniać znaczenie wyrazów o identycznym zapisie. Sylabę z samogłoską akcentowaną wymawiamy dłużej i mocniej. Akcent oznaczany jest ukośną kreską nad sylabą akcentowaną. W naszym kursie sylaby akcentowane będą wyróżniane poprzez podkreślenie. W wyrazach jednosylabowych nie oznacza się akcentu. Sylaba, zawierająca literę ё, jest zawsze akcentowana. 3. Wymowa spółgłosek i samogłosek W języku rosyjskim rozróżniamy spółgłoski : zawsze twarde (ж, ш, ц); i spółgłoski zawsze miękkie (ч, щ). Spółgłoski ж, ш, ц wymawiamy zawsze twardo, ale piszemy po nich zwykle litery е, ё, и, np.: жест (żest), живой (żyvoj), жёлтый (żołtyj), шесть (szest’), широкий (szyrokij), шёл (szoł),оценка (acenka), цирк (cyrk). Spółgłoski ч, щ należy wymawiać miękko, np.: частный (ćasnyj), чужой (ćużoj), щука (śśuka). Wymowa grup spółgłoskowych: жч, зч, сч wymawiamy jak [śś]. Przykłady: мужчина [muśsina]; грузчик [gruśsik]; счастье[śsiast’je]. тч wymawiamy jak [ćć]; np. лётчик [l’oćcik]. тс wymawiamy jak [c]; np. детский [d’eckij]. дц, тьс wymawiamy jak [cc] np. двадцать [dwaccat’]; мыться [mycca]. W wymowie grup spółgłoskowych вств, здн, стл, стн jednej spółgłoski nie wymawiamy, np.: здравствуйте [zdrastvujt’e]; праздник [praznik]; счастливый [sćaslivyj]; честный [ćesnyj]. W wyrazach: кого, его, у него, сегодня spółgłoskę г wymawiamy jak [w]. W wyrazach что, чтобы spółgłoskę ч wymawiamy jak [sz]: [szto, sztoby]. Spółgłoskę в w grupach кв, св, тв, цв wymawiamy zawsze dźwięcznie, np.: Москва [maskva]; свет [sv’et]; твой [tvoj]; цветной [cv’etnoj]. Znak miękki ь: Znak miękki ь w języku rosyjskim – obok funkcji oznaczania miękkości spółgłosek – pełni również funkcję rozdzielającą, tzn. oddziela w wymowie spółgłoskę od następującej po niej samogłoski jotowanej – я, е, ё, ю, np.: семья [s’emja]; пьёт [pjot]; компьютер [kampjut’er]; воскресенье [waskr’es’enje]. Znak twardy ъ Znak twardy ъ rozdzielający to litera nie oznaczająca żadnego dźwięku. Pełni ona funkcję rozdzielającą, tzn. oddziela w wymowie spółgłoskę od następującej po niej samogłoski jotowanej. ъ piszemy zawsze po przedrostkach zakończonych na spółgłoskę przed tematem rozpoczynającym się od samogłosek jotowanych я, е, ё, ю np.: подъехать [padjehat’]; объяснить [abjasnit’]; въехать [vjehat’]. Wymowa samogłosek o i a W języku rosyjskim istnieje różnica między wymową samogłosek akcentowanych i nieakcentowanych. Samogłoski akcentowane wymawia się dłużej i wyraźniej, a nieakcentowane krócej i mniej wyraźnie (zachodzi tutaj zjawisko redukcji). Rosyjską samogłoskę „o” wymawiamy jak [o] tylko w sylabie akcentowanej. W sylabie przed akcentem wymawiamy ją jak polskie krótkie [a], zaś w pozycji po akcencie ma ona brzmienie dźwięku krótkiego, pośredniego między [a] i [y]. Przykłady: молоко [malako], хорошо [haraszo] Litery: я, е, ё, ю Litery: я, е, ё, ю mogą odpowiadać różnym głoskom zależnie od pozycji, w której występują: -po spółgłosce odpowiadają samogłoskom a, e, o, u i jednocześnie oznaczają miękkość poprzedzającej spółgłoski, np. дядя, Вера, идёт. -po samogłosce i na początku wyrazu odpowiadają połączeniom ja, je, jo, ju, np. яма, моет, Юра. 4. Podstawowe zwroty w języku rosyjskim Kto to jest? Кто это? (w języku rosyjskim pytamy o ludzi i zwierzęta) Co to jest? Что это? (pytamy o przedmioty) To jest … . Это … . Tak. Да. Nie. Нет. Poznajmy się! Давай, познакомимся! (zwrot do jednej osoby) Давайте, познакомимся! (zwrot do osoby starszej lub kilku osób ) Poznaj(kogo?) Познакомься (с кем?) Poznajcie się … Познакомьтесь … Jak masz na imię? Как тебя зовут? Mam na imię … . Меня зовут … On (ona) ma na imię … . Его (её) зовут… Jak masz na nazwisko? Jak się nazywasz? Как твоя фамилия? Bardzo mi (nam) miło. (Мне, нам) очень приятно. Kim jesteś? Ты кто? Gdzie mieszkasz? Где ты живёшь? Dzień dobry! Здравствуй(-те)! Доброе утро! Добрый день! Dobry wieczór! Добрый вечер! Cześć! Привет! (przy powitaniu z rówieśnikami) Do widzenia! До свидания! Do zobaczenia! До встречи! Do zobaczenia wkrótce! До скорой встречи! Cześć! Na razie! Пока! (przy pożegnaniu z rówieśnikami) Dobranoc! Спокойной ночи! Żegnaj(-cie)! Прощай(-те)! Proszę. Пожалуйста. (pażałsta) Daj mi, proszę … Дай мне, пожалуйста … Powiedz mi, proszę … Скажи мне, пожалуйста, … Co słychać? Как дела? Przepraszam. Извини. Извините. Прости. Простите. Smacznego! Приятного аппетита! Dziękuję. Спасибо. Ile masz lat? Сколько тебе лет? W którym roku się urodziłeś? В каком году ты родился? Jaki dziś jest dzień? Какой сегодня день? Какое сегодня число? Która godzina? Который час? O której godzinie …? В котором часу…? W jakiej szkole się uczysz? В какой школе ты учишься? Co robisz? Что ты делаешь? Co Cię interesuje? Что тебя интересует? Jak się czujesz? Как ты себя чувствуешь? Czy masz …? У тебя есть …? Tak, mam … Да, у меня есть … Nie, nie mam … У меня нет … Rozumiesz po rosyjsku? Ты понимаешь по-русски? Nie, nie rozumiem po rosyjsku. Нет , я не понимаю по-русски. Tak, rozumiem po rosyjsku. Да, я понимаю по-русски. 5. Rodzina – семья mama мама ojciec отец tata папа rodzice родители córka дочь syn сын dzieci дети siostra сестра brat брат babcia бабушка dziadek дедушка prababcia прабабушка pradziadek прадедушка wnuk внук wnuczka внучка wujek дядя ciocia тётя kuzynka двоюродная сестра kuzyn двоюродный брат bratanica, siostrzenica племянница bratanek, siostrzeniec племянник rodzina składa się z pięciu osób семья состоит из пяти человек mam na imię… – меня зовут… moja mama(siostra) ma na imię… – мою маму(сестру) зовут… mój tata(brat) ma na imię… – моего папу(брата) зовут… on(ona) jest z zawodu… – он(она) по профессии… on(ona) pracuje jako… – он(она) работает(кем?)… ona pracuje jako nauczycielka – она работает учительницей on pracuje jako lekarz – он работает врачом mam 17 lat – мне семнадцать лет on ma 42 lata – ему сорок два года ona ma 40 lat – ей сорок лет tato jest starszy od mamy o dwa lata – папа старше мамы на два года mama jest młodsza od taty o dwa lata – мама моложе папы на два года Gdzie mieszkasz? Где ты живёшь? Mieszkam w … Я живу в … mieszkać – жить czas teraźniejszy я живу ты живёшь он живёт она живёт оно живёт мы живём вы живёте они живут Przejdź do mini kursu. Rating: (16 votes cast)Incoming search terms:przepraszam po rosyjskudziekuje po rosyjskuSMACZNEGO PO ROSYJSKUmini kurs jeZyka rosyjskiego poziom podstawowy cz 1 Rosyjski i ukraiński na pozór wydają się językami, które są do siebie bardzo podobne, jednak poza zbliżonym alfabetem, który oparty jest na cyrylicy tak naprawdę nie ma zbyt wiele podobieństw między tymi właśnie językami. Do czasu rozpadu Związku Radzieckiego rosyjski był językiem urzędowym na Ukrainie, stąd do niedawna praktycznie każdy mieszkaniec Ukrainy znał i był w stanie w tym języku się porozumiewać. Można powiedzieć, że te oba te języki na Ukrainie występowały równolegle i zdarzały się takie sytuacje, gdy w trakcie rozmowy jedna osoba używała języka rosyjskiego natomiast inna osoba używała języka ukraińskiego. Jednocześnie osoby te doskonale się rozumiały. Sytuacja ta jednak powoli się zmienia. Nieznajomość rosyjskiego pojawia się wśród młodszego pokolenia Ukraińców, które nie miało już kontaktu z rosyjskojęzyczna telewizją oraz szkolą. Z kolei ukraiński również jest językiem niezrozumiałym dla Rosjan. Wielu językoznawców zwraca zresztą uwagę, że ukraińskiemu jest tak naprawdę dużo bliżej do języka polskiego niż do języka rosyjskiego. Alfabet Język rosyjski i ukraiński należy to tej samej grupy języków wschodniosłowiańskich i posługują się one alfabetem, który wywodzi się z cyrylicy. Wyraz cyrylica pochodzi od imienia Cyryla, który razem z bratem Metodym odgrywał istotną rolę w stworzeniu podstaw pisma i rozwoju języka Słowian Wschodnich. Samą cyrylice uważa się za dzieło jednego z uczniów Cyryla i Metodego a pierwsze ślady użycia tego języka mamy z terenów wschodniej Bułgarii. Na początku XVIII wieku za sprawą cara Piotra Wielkiego na terenie Rosji przeprowadzona została reforma cyrylicy a jej unowocześnioną postać nazwano grażdanką. Odmiana cyrylicy używana do zapisu języka ukraińskiego różni się nieznacznie od rosyjskiej grażdanki. Współczesny alfabet ukraiński posiada 33 litery a także dodatkowo apostrofy. Niektóre z liter oznaczają inne głoski niż w alfabecie rosyjskim co będzie związane ze zmianami fonetycznymi jakie w języku zaszły, gdy zaś pozostała bez zmian pisownia. Słownictwo W języku ukraińskim występuje duża liczba słów brzmiących oraz zapisywanych podobnie w języku rosyjskim. Niektóre z nich to rosyjskie zapożyczenia, pochodzące przede wszystkim wynikające z czasów ZSRR, ale znaczną cześć podobnie brzmiących wyrazów ma wspólne korzenie, które wynikają z języka staroruskiego. Ponad połowa słownictwa ukraińskiego pokrywa się bardziej z jeżykiem polskim, aniżeli rosyjskim, choć cześć elementów podobnych tworzy złudzenie, brzmią podobnie, jednak w praktyce oznaczają coś zupełnie innego. Fonetyka Fonetyka języka ukraińskiego rożni się istotnie od tego jaka jest fonetyka rosyjskiego. System spółgłoskowy jest najbliższy słowackiemu ale istnieją także wspólne cechy z polskim i czeskim. Trzeba jednak pamiętać, że mamy tam również brak iloczasu, zanik samogłosek nosowych i brak jest akania a więc wymawiania nieakcentowanego o jako a. Akcent W ramach języka ukraińskiego występuje akcent swobodny tak jak w języku rosyjskim i innych językach słowiańskich. Akcent w języku ukraińskim w porównaniu do akcentu w rosyjskim wykazuje jednak dużą stałość morfologiczną, tzn rzadko zmienia się w różnych formach tego wyrazu a także w różnych wyrazach z takiej samej rodziny. Tak więc widać doskonale, że utarte przekonanie odnośnie tego, że języki rosyjski i ukraiński są do siebie podobne jest raczej mitem. Trzeba zdać sobie sprawę z tego, że w rzeczywistości jednak te języki są od siebie dość odległe i raczej więcej je różni niż łączy ze sobą, o czym jednak wie mało osób. Naukę rosyjskiego zaczyna się od poznania alfabetu. Mimo że pismo może wydawać się nieco egzotyczne, to przyswojenie go sobie nie stanowi dużego problemu. Alfabet, którym posługują się Rosjanie, nazywamy grażdanką. Obowiązuje on od okresu panowania Piotra I i bazuje na cyrylicy. Początkowo różnice były właściwie kosmetyczne, ponieważ ograniczono się jedynie do zmiany kształtu poszczególnych liter. Z czasem jednak zaczęto dokonywać zmian, ponieważ uznano, że pismo nie oddaje dobrze właściwości języka rosyjskiego (cyrylica była alfabetem cerkiewnosłowiańskiego, używanego obecnie jako język liturgii prawosławnej). Nie były już potrzebne litery, które nie odpowiadały słownictwu używanemu przez Rosjan (np. omega), dodano zaś nowe, które oddawały wymowę w sposób doskonalszy. Ostatnie modyfikacje wprowadzono w 1917 roku, kiedy pozbyto się czterech liter, aczkolwiek emigranci, którzy po rewolucji bolszewickiej opuścili kraj, jeszcze długo posługiwali się nimi. Po utworzeniu państwa komunistycznego, obejmującego wiele narodów, przystosowano grażdankę do zapisu innych języków ZSRR, którymi posługiwano się w tym ogromnym kraju. Zabieg ten miał na celu porzucenie alfabetu łacińskiego na rzecz rosyjskiego i umocnienie spoistości państwa.

alfabet rosyjski oparty na cyrylicy